Przypisy

Wyniki 151 do 200 od 275

#	Przypisy	Dotyczy
151	Maria Wicherkiewicz z domu Sławska - polska malarka, literatka i historyczka: https://pl.wikipedia.org/wiki/Maria_Wicherkiewicz	Sławska, Maria (I1915)
152	Marian Olędrowicz, uczestnik strajku w Stoczni Szczecińskiej w 1971r. Represjonowany przez władze PRL, wpisany na listę osób represjonowanych prowadzoną przez Komitet Obrony Robotników. Przez długi czas był pozbawiony pracy, w jego sprawie podjęta była interwencja prof. Edwarda Lipińskiego w Radzie Państwa.	Olędrowicz, Marian (I224)
153	Marta Jankowska (Pöppinghausen) - wybitna śpiewaczka operowa, kształciła się u profesor Corbari () w Królewskim Konserwatorium Muzyki i Teatru w Dreźnie. Występowała na deskach wielu teatrów Europy: Drezna, Hagi, Brukseli, Berlina i Londynu. Używała pseudonimu artystycznego Marta Thorsen co było prawdopodobnie odpowiedzią na przedstawianie jej jako baronowej Pöppinghausen z powodu małżeństwa z holenderskim arystokratą, Franzem Pöppinghausenem. Podczas licznych odwiedzin rodziny w Wielkopolsce koncertowała w Teatrze Polskim w Poznaniu. Występowała też w Warszawie oraz Środzie, gdzie mieszkała jej matka, Klaudyna Jankowska z Trąmpczyńskich. W okresie międzywojennym profesor Marta Pöppinghausen była nauczycielem akademickim śpiewu solowego oraz fortepianu w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Poznaniu (obecnie Akademia Muzyczna im. Ignacego Jana Paderewskiego). Pełniła również funkcję skarbnika w Zarządzie Kasy Emerytalnej Grona Nauczycielskiego Wielkopolskiej Szkoły Muzycznej w Poznaniu. https://amuz.edu.pl/mowia-daty/ Marta Pöppinghausen po śmierci męża zamieszkała w Poznaniu przy ul. Jasnej 2/5 (obecnie ulica Franklina Roosevelta). Mieszkała tam z siostrą, Henriettą Wiktorią Jankowską, nauczycielką śpiewu w Szkole P.P. Danysz, również absolwentką Królewskiego Konserwatorium Muzyki i Teatru w Dreźnie. Będąc żoną zmarłego Franza Pöppinghausena, posiadającego niemieckie i holenderskie obywatelstwo, została w czasie okupacji hitlerowskiej wpisana na niemiecką listę narodowościową. Poskutkowało to w 1945 r. wszczęciem postępowania sprawdzającego jej lojalność wobec Państwa Polskiego. Marta Pöppinghausen wyszła z tego obronną ręką, do końca życia mieszkała w Polsce, zmarła w Sopocie gdzie spędziła resztę swojego życia przy boku córki Izabelli Kasprowicz. () Lidia Corbari, żona profesora Enrico Corbariego, zajmowała się pedagogiką wokalną. W publikacjach z epoki (np. rocznych sprawozdaniach uczelni dostępnych w SLUB Dresden) oboje są wymieniani jako uznani nauczyciele śpiewu, którzy wspólnie prowadzili uczniów lub dzielili obowiązki pedagogiczne w ramach prestiżowej klasy operowej. Jej nazwisko pojawia się obok męża w oficjalnych spisach kadry pedagogicznej (Lehrerkollegium) z lat ok. 1890 - 1910. W dokumentach takich jak Bericht des Königl. Conservatoriums für Musik und Theater zu Dresden nazwisko Marty Jankowskiej (Marty Janko) pojawia się w spisach uczniów (często pod rubryką Gesang, czyli śpiew) przypisanych do klasy państwa Corbari. Dokumenty te są zarchiwizowane w Saksońskiej Bibliotece Państwowej (SLUB). W ówczesnej prasie drezdeńskiej (np. Dresdner Anzeiger) publikowano relacje z popisów publicznych uczniów konserwatorium. Marta Jankowska (Marta Janko) była w nich wymieniana jako jedna z wyróżniających się uczennic Lidii Corbari, chwalona za technikę bel canto.	Jankowska, Martha Praxeda (I1589)
154	Martha Mentzel urodziła się i mieszkała do zawarcia związku małżeńskiego pod adresem Schwetzkau 212. http://pradzieje.com/genealogia/showmedia.php?mediaID=603 Późniejszym właścicielem nieruchomości został brat Marty, Józef Mentzel, gdzie jako kupiec prowadził handel artykułami kolonialnymi. Po reformie katastralnej pod koniec XIX wieku nieruchomość otrzymała numer adresowy Markt 4 (Rynek 4).	Mentzel, Martha (I732)
155	Michał Frayer herbu Doliwa. W aktach chrztu dzieci zapisywany również jako Jan Michał Frayer.	Frayer, Michał (I1894)
156	Michał Mentzel uczęszczał od roku 1840 do gimnazjum trzemeszeńskiego, którego dyrektorem był jego wuj, Jakub Meissner, pochodzący także ze Święciechowej. Michał Mentzel był siostrzeńcem Jakuba Meissnera. Jacob Meissner - ur. 01.05.1780, zm. 22.09.1866 - kierował szkołą w Trzemesznie w okresie Księstwa Warszawskiego, swoją funkcję piastował od roku 1807 nieprzerwanie do 25 kwietnia roku 1844. Zasługą J.Meissnera było utrzymanie polskiego charakteru szkoły po roku 1815r. W 1840 roku szkole nadano statut gimnazjum katolickiego - co było równoznaczne z nadaniem jej rangi pełnej szkoły średniej, kończącej się egzaminem maturalnym. Dodawało to Trzemesznu niezwykłego splendoru, gdyż w całej Wielkopolsce istniały tylko trzy takie gimnazja: w Poznaniu, Ostrowie i Trzemesznie.	Mentzel, Ksiądz Michael (Michał) (I128)
157	Michał Paschazy Huzarski - pracownik poczty, zamieszkały w Warszawie przy ul. Elektoralnej 753.	Huzarski, Michał Paschazy (I1836)
158	Miejsce urodzenia: Bór Żołędowski.	Kokocińska, Jadwiga (I921)
159	Miejsce zamieszkania: Kostrzyn Chuby.	Rychlicka, Ludovica (I1635)
160	Miejsce zamieszkania: Schwetzkau 36 - (Kreutscherstrasse 13) https://goo.gl/maps/gGMGADPp9vgBzqyYA	Mentzel, Casparus (I1382)
161	Miejsce zamieszkania: Schwetzkau 36 - (Kreutscherstrasse 13) https://goo.gl/maps/gGMGADPp9vgBzqyYA	Schedelin, Joanna (I1383)
162	Miejsce zamieszkania: Schwetzkau 36 - (Kreutscherstrasse 13) Pod tym adresem urodziły się również dzieci Augusta i Otylii. August Mentzel używał nazwiska Menzel, to nazwisko nosiły również jego dzieci.	Mentzel, August (I1394)
163	Miejsce zamieszkania: Schwetzkau 37 - (Kreutscherstrasse 11) https://goo.gl/maps/vBaDFyRRnhmSCZrV8	Mentzel, Georg (I10)
164	Murarz, zamieszkały Posen, Grabenstrasse (Garbary) 39.	Mentzel, Wenceslaus (I1400)
165	Na dokumencie chrztu Heleny Clary Mentzel z 1790 r. Maria Elżbieta Meisner jest wymieniona jako żona Antoniego Meisnera.	Weight, Maria Elizabeth (I484)
166	Na nagrobku jest podana nieprawidłowa data urodzin.	Welz, Gertrud Marie (I614)
167	Naczelny architekt P.W.K. https://pl.wikipedia.org/wiki/Roger_S%C5%82awski	Sławski, Roger (I1912)
168	Nagrobek przedstawia datę urodzenia 3.05.1905, akt urodzenia podaje datę "1 Maius 1905, godzina 5 rano".	Cukrowska, Stanisława (I793)
169	Nauczyciel Józef Mencel, syn Piotra, urodzony w Święciechowie w Wielkim Księstwie Poznańskim, zmarł 22 stycznia 1873 roku w Boleszczynie. Data zgonu podana wg kalendarza juliańskiego.	Mentzel, Joseph (I77)
170	Nauczyciel łaciny w Liceum im. Adama Asnyka w Kaliszu. Tak go wspomina absolwent szkoły z 1952 roku: Zbigniew Ulatowski - Piktus, był mistrzem od łaciny. Szczupły, wysoki, łagodny człowiek, z zamiłowania historyk starożytności. Nosił płowe wąsy i druciane okulary. Często nadużywał słowa szanowny. Myślę, że wszyscy, którzy w przyszłości rozpoczęli studia na wydziałach medycznym i weterynaryjnym lub wstąpili do seminariów duchownych mogą być wdzięczni panu Ulatowskiemu za jego łacinę. Zresztą i pozostali uczniowie też powinni być mu wdzięczni. Łacina stała się językiem międzynarodowym w liturgii katolickiej. Profesor Ulatowski po wojnie uczył w latach 1946 - 1955, po czym przeszedł na emeryturę. http://www.archiwum.asnyk.kalisz.pl/Archiwum/W_Kibler_Tak_ich_pamietam.htm	Ulatowski, Zbigniew Stanislaw (I1852)
171	Nazwisko męża: Urbaniak. Miejsce zamieszkania: Targowa Górka.	Gałczyńska, Rozalia (I866)
172	Nekrolog, strona 988: https://archive.org/details/jbc.bj.uj.edu.pl.0167_NDIGCZAS035218_98168478/page/n3/mode/2up	Zaydler, Anna Euzebia (I1831)
173	Piotr Zeydler używał nazwiska Zaydler.	Zeydler (Zaydler), Petrus Josephus (I1573)
174	Pisownia nazwiska: Lorentz / Lorenz	Lorentz, Joseph (I878)
175	Pisownia nazwiska: Riedel / Ridel	Riedel, Joannes (I1185)
176	Pisownia nazwiska: Riedel / Ridel/ Rydlin / Rydelin	Riedel, Maria Theodora (Dorothea) (I122)
177	Pisownia nazwiska: Riedel / Ridel/ Rydlin / Rydelin	Riedel, Theresia (I1129)
178	Po zawarciu małżeństwa - Katarzyna Jurczak.	Kasprzak, Katarzyna (I894)
179	Podczas ceremonii ślubnej Josepha Konrada Lorentza i Antoni Skomskiej z domu Gackowskiej 11 maja 1897 roku w kościele parafialnym w Drzycimiu był obecny (udzielał ślubu?) ksiądz Roman Lorenz, wikariusz w Kotłowie, brat Josepha Konrada. Urodzony - 30.07.1855, Orłowo Święcenia kapłańskie - 25.07.1891, Gniezno Zmarły - 25.04.1918 Leszno (04.08.1891 - 08.03.1892) - wikariusz Lubin (09.03.1892 - 07.11.1895) - wikariusz Zbąszyń (08.11.1895 - 25.10.1896) - wikariusz Kotłowo (26.10.1896 - 31.03.1898) - wikariusz Wysocko (01.04.1898 - ) - administrator do listopada 1900 Długa Goślina ( - ) - administrator od grudnia 1900 do grudnia 1904 Kowalew (01.01.1905 - ) - administrator do śmierci Tursko (01.03.1914 - ) - wikariusz substytut ks. Bembenka [inf. WTG Gniazdo]	Lorentz, Joseph Konrad (I1130)
180	Podczas ceremonii ślubnej Josepha Konrada Lorentza i Antoni Skomskiej z domu Gackowskiej 11 maja 1897 roku w kościele parafialnym w Drzycimiu był obecny (udzielał ślubu?) ksiądz Roman Lorenz, wikariusz w Kotłowie, brat Josepha Konrada.	Gackowska, Antonie Suzanne (I1131)
181	Polska aktorka filmowa i teatralna. Więcej informacji: https://pl.wikipedia.org/wiki/Joanna_Szczerbic	Szczerbic, Joanna (I1748)
182	Porucznik Nikodem Lissowski - oficer intendentury Korpusu Ochrony Pogranicza w Poznaniu, w marcu 1939 kapitan - kierownik rachuby Składnicy nr 4 w Łodzi.	Lissowski, Porucznik Nikodem (I1648)
183	Powstaniec wielkopolski, członek Związku Weteranów Powstań Narodowych Rzeczypospolitej.	Tylski, Józef (I252)
184	Powstaniec wielkopolski, obrońca Lwowa, uczestnik wojny polsko-rosyjskiej 1920 roku i wojny polsko-niemieckiej 1939 roku, obrońca Warszawy.	Mencel, Stanisław (I2)
185	Powstaniec Wielkopolski, odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Brał udział w walkach ulicznych na terenie miasta Poznania w czasie od grudnia 1918 do lutego 1919 r. w Baonie Bezpieczeństwa For Roeha dowódca oddziału por. Krauze później porucznik Mann. Od lutego 1919 przydzielony do Baonu Wartowniczego Poznań na Grollmanie, dowódca porucznik Rogoziński. W roku 1919 dnia 30.04 zwolniony do cywila. Dodatkowe informacje: Centralne Archiwum Wojskowe B.Z./BP/3300/57	Kozłowski, Wojciech (Albert) (I1477)
186	Prefektem muzyki Kapeli Gostyńskiej w latach 1839?1851 był ksiądz Franciszek Ksawery Hübner, ur. 25.10.1812 w Święciechowie, zm. 29.03.1874 w Gostyniu, poch. w Książnie(), Franciszek Ksawery Hübner zmarł w Gostyniu podczas odwiedzin u swojego brata Marcina, księdza filipina. () Dawna pisownia miejscowości Książ Wielkopolski, miasta w powiecie śremskim.	Hübner, Ksiądz Franz Xavierus (I2012)
187	Profesor, polski ekonomista, teoretyk gospodarki morskiej. Doktor honoris causa Uniwersytetu Gdańskiego oraz Uniwersytetu w Rostocku. Powstaniec Wielkopolski, podporucznik mianowany, odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. https://pl.wikipedia.org/wiki/Boles%C5%82aw_Piotr_Kasprowicz	Kasprowicz, Bolesław Piotr (I1595)
188	Przodkowie Jerzego Stanisława Mencel to Walenty Mentzel oraz Anna Katarzyna Krug ze Święciechowy: http://pradzieje.com/genealogia/getperson.php?personID=I2140&tree=rodowod1	Mencel, Pułkownik Jerzy Stanisław (I2164)
189	Przyczyna zgonu: cholera	Ciążyński, Vincentius (I1628)
190	Radiooperator RAF w czasie II wojny Światowej.	Lisiewicz, Aleksander Adam (I1907)
191	Roman Władysław Jan Żakowski, syn Wiesława Żakowskiego i Kazimiery Reichstein, wnuk Wandy Reichsteinowej, prawnuczki Józefa Zeidlera, urodził się 23 czerwca 1901 roku w Mirosławicach. Był właścicielem dóbr Sławęcin w powiecie łęczyckim, w gminie Grabów oraz obok swego brata Stanisława i jego żony Zofii - współwłaścicielem majątku Wychny w powiecie kutnowskim w gminie Krośniewice. 11 lutego 1936 roku w Warszawie zawarł związek małżeński z Ireną Anielą Zofią hr. Skórzewską (). Roman Wladysław Jan Żakowski jako podporucznik rezerwy w czasie wojny obronnej 1939 roku walczył w szeregach 8 Pułku Strzelców Konnych. Dostał się do niewoli niemieckiej, przebywał w oflagu do 1945 roku. Ostatni zapis jego karty obozowej, zachowanej w Archiwum Bad Arolsen w Niemczech, wskazuje że pod koniec kwietnia 1945 roku był jeńcem oflagu II D Gross Born w okolicach Kłomina na Pomorzu. Pod koniec stycznia 1945 roku, wobec zbliżającego się frontu, w pieszej 700 kilometrowej wędrówce, ewakuowany do stalagu X B Sandbostel w Dolnej Saksonii w Niemczech. Po wyzwoleniu obozu przez wojska amerykańskie w połowie kwietnia 1945 roku został zarejestrowany w Brunszwiku jako tzw. osoba przemieszczająca (ang. DIP - displaced persons)* pod numerem 339905. Roman Żakowski do Polski powrócił w 1950 roku. Zaangażował się w działalność niepodległościową. () Nie wiemy czy zbliżająca się wojna czy też inne powody stały się powodem zakończenia tego związku. Może szybki rozwód i ślub Ireny hr. Skórzewskiej w 1939 roku z Leonem Beydo Rzewuskim, kompozytorem i muzykiem, umożliwił jej bezpieczne opuszczenie kraju ? Matką Leona Rzewuskiego była włoska śpiewaczka operowa Olimpia Monetti Borona. Sam Leon Rzewuski nie opuścił Polski i jako porucznik 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich wziął udział w szarży pod Wólką Węglową, za co został mianowany do stopnia rotmistrza. Brał udział w obronie Warszawy, później przebywał w niewoli niemieckiej do 1944 roku. Po powrocie do kraju, rozwiódł się z Ireną hr. Skórzewską. (*) DIP - określenie stosowane wobec osób, które w wyniku wojny znalazły się poza swoim państwem i chcą wrócić do kraju, albo znaleźć nową ojczyznę, lecz bez pomocy uczynić tego nie mogą. Dla tych osób alianci stworzyli system zgrupowań zapewniający zakwaterowanie, pracę i opiekę socjalną oraz nowe miejsca zamieszkania.	Żakowski, Roman Władysław Jan (I1764)
192	Rosyjski szlachcic, porucznik 10 Konnej Brygady Artylerii w Warszawie.	Aleksandrowicz Postnikoff, Porucznik Paweł (I1742)
193	Rozalia, żona Andreasa Schlabsa, rzeźnika i mieszkańca Święciechowy, występuje jako chrzestna Anny Marii Magdaleny Heinricht, córki młynarza Georga Heinrichta i jego żony Rozalii, mieszkańców Jezierzyc Kościelnych w parafii Jezierzyce Kościelne dnia 16 czerwca 1756 roku.	Rozalia (I1565)
194	Seweryn Zaydler - Sędzia Sądu Apelacyjnego.	Zaydler, Seweryn (I1829)
195	Stanislaw Malatyński - aktor, reżyser: https://encyklopediateatru.pl/osoby/19554/stanislaw-malatynski	Malatyński, Stanisław Antoni (I2184)
196	Stanisław Leon Marek Zaydler - lekarz.	Zaydler, Stanisław Leon Marek (I1818)
197	Stanisław Wróbel w czasie I wojny światowej, w dniu 4.10.1917 r. został wcielony do armii niemieckiej, gdzie został kierowcą w batalionie samochodowym. Jego jednostka przebywała głównie w Azji Mniejszej, m.in. w Syrii i Anatolii. Został tam odznaczony Żelaznym Krzyżem II klasy. W tym wojsku był najprawdopodobniej do początku 1919 roku. Wziął udział w powstaniu wielkopolskim, co potwierdza wpis do jego polskiej książeczki wojskowej mówiący o udziale w wojnie przeciw Niemcom. W dniu 19.06.1919 roku Stanisław Wróbel zgłosił się na ochotnika do Wojska Polskiego, gdzie przez jakiś czas służył w piechocie (70 p.p.), a później w kolumnie samochodowej 23 dywizji. Brał udział w wojnie polsko-rosyjskiej, uczestniczył w bitwie pod Berezyną i w bitwie warszawskiej, a do rezerwy przeszedł 4.07.1921 roku. Matka Stanisława, Agnieszka Jerczyńska, zginęła w dniu 21 czerwca 1919 roku, zastrzelona przez Niemców na progu swego domu. Tego dnia oddziały Grenschutzu prowadziły szeroko zakrojoną akcję odwetową. Aresztowano dwadzieścia osób z Kępna i okolic, Niemcy 21 czerwca 1919 r. internowali dziedzica olszowskiego majątku oraz kierownika miejscowej szkoły. Jeszcze będąc w wojsku, pod koniec stycznia 1921 roku Stanisław Wróbel ożenił się z Józefą Horałą, która urodziła się w Ostrowie Wielkopolskim (wtedy: Ostrowo), a mieszkała w Łąkocinach (dawniej: Łękociny, Lenkociny). Młodzi znali się już kilka lat i wspólne życie spędziliby pewnie w okolicy Świby lub Ostrowa gdyby nie to, iż już przed lipcem 1919 roku S. Wróbel spotkał Franciszka Stanisława Karłowskiego, którego ojciec, a potem brat byli właścicielami majątku Mystki w powiecie średzkim koło Poznania. Jakie były związki Karłowskiego ze Świbą? Może poprzez swoją żonę, Zofię z Grabowskich? F. S. Karłowski wydzierżawił od Skarbu Państwa Polskiego majątek Podstolice leżący kilkanaście kilometrów od Mystek i złożył Stanisławowi, a także jego dwóm braciom, Antoniemu i Feliksowi, propozycję pracy w tym majątku.	Rodzina: Stanisław Wróbel / Józefa Horała (F7)
198	Stanisława Zaydler zmarła w Warszawie w swoim mieszkaniu przy ulicy Krakowskie Przedmieście 62 na skutek działań wojennych. Wszystkie zgony na karcie dokumentu dotyczą tego samego numeru i są podpisane przez tych samych świadków. W budynku tym mieściło się Warszawskie Towarzystwo Dobroczynności, mieszkania znajdowały się w oficynach i od strony podwórza. Warszawskie Towarzystwo Dobroczynności w 1819 dokonało przebudowy części zespołu przy Krakowskim Przedmieściu na reprezentacyjną siedzibę według projektu Antonio Corazziego. Od sentencji umieszczonej na elewacji nazywany potocznie budynkiem "Res Sacra Miser" (nieszczęśliwy jest rzeczą świętą). Obecnie w budynku znajduje się siedziba Caritas Archidiecezji Warszawskiej.	Zaydler, Stanisława Anastazja Wanda (I1815)
199	Sylwester Schlabs vel Sławski, właściciel Obielewa k. Łabiszyna, później Komornik k. Poznania: Wg Carla Beisserta, autora książki "Schwetzkau. Geschichte einer kleinen Stadt im Osten" (Święciechowa - historia małego miasteczka na wschodzie), Sławscy, rodzina zubożałego burgrabiego, przyjęła niemieckie nazwisko i nazwała siebie Schlabsami, podobnie jak inni imigranci z Czech i Moraw. Potwierdzeniem zamienności nazwiska Schlabs - Sławski jest zapis księgi metrykalnej parafii Grodziec, gdzie w roku 1848 został zarejestrowany zgon pochodzącego z Dolska Franciszka Ksawerego Szlabsa vel Sławskiego: 28 sierpnia 1848 roku zmarł "Franciszek Xawery Szlabs v[el] Sławski, wdowiec, lat 75 mający, w mieście Dolsk w Xięstwie Poznańskiem zamieszkały, syn Józefa i Rozalii Szlabsów, już umarłych rodziców". Rodzina Schlabsów przed zamieszkaniem w Święciechowie mieszkała w Dolsku, tam też wg "Ostdeutsche Familiekunde" urodził się Mathias Schlabs, ojciec Sylwestra. Prawdopodobnie krewnymi Mathiasa Schlabsa byli księża Antoni Sławski z Kórnika i Franciszek Sławski z Dubina. Ksiądz Antoni Sławski: https://www.wtg-gniazdo.org/ksieza/main.php?akcja=opis&id=8591 Ksiądz Franciszek Sławski: https://www.wtg-gniazdo.org/ksieza/main.php?akcja=opis&id=8884 Ksiądz Franciszek Sławski ustanowił w swoim testamencie znaczną kwotę na kształcenie dzieci, wykonawcą jego woli został Walenty Alojzy Zeydler, syn kompozytora Józefa Zeidlera (Zeydlera) i jego żony Barbary, siostry Mathiasa Szlabsa. Powstała fundacja działająca pod nazwą "Die Probst Franz Slawski`sche Familienstiftung" (Fundacja Rodziny Proboszcza Franciszka Sławskiego). Dokumentacja fundacji znajduje się w Archiwum Państwowym w Lesznie (sygn.34/31/0/-/430). Ksiądz Franciszek Sławski chrzcił dzieci Józefa i Barbary Zeydlerów oraz występował jako chrzestny w rodzinie ich córki, Anny Marii Łopińskiej.	Schlabs vel Sławski, Silvester Nicolaus (I1542)
200	Syn Bolesława Ciążyńskiego i Anieli Sobkowskiej, urodzony w Gostyniu 18 października 1891 roku.. Po ukończeniu gimnazjum w Nowym Targu 12 września 1914 roku został wcielony do armii austriackiej. Był słuchaczem oficerskiej szkoły piechoty w Fresbergu i oficerskiej szkoły artylerii w Wiedniu. Od sierpnia 1915 roku do maja 1917 roku był oficerem zwiadowczym 1 batalionu 45 p.a.l. na froncie wschodnim, 1 września 1915 roku został mianowany na stopień podporucznika. Od września 1917 roku do listopada 1918 roku przebywał na froncie wschodnim i włoskim. 1 listopada 1917 roku został mianowany na stopień porucznika. 17 listopada 1918 roku został przyjęty do armii polskiej, 1 lipca 1919 roku został mianowany na stopień kapitana. Był adiutantem Departamentu Artylerii Dowództwa Głównego w Poznaniu, w latach 1919?1923 pracował w sztabie VII D.O.K. w Poznaniu a następnie w kierownictwie Referatu Artylerii Ścisłej Rady Wojskowej w Warszawie. 1 października 1926 roku otrzymał dyplom Wyższej Szkoły Wojskowej w Warszawie. 21 kwietnia 1927 roku został mianowany na stopień majora. Dalej pracował kolejno w sztabie 10 Dywizji Piechoty w Łodzi, początkowo jako oficer a później jako szef sztabu, w latach 1929?1930 był dowódcą 1 dywizjonu 17 p.a.l. w Gnieźnie, w latach 1930-1935 w dyspozycji Sztabu Głównego Artylerii w Warszawie, w latach 1935-1937 dowódcą 9 dywizjonu p.a.c we Włodawie. W okresie 1937-1939 był kierownikiem Samodzielnego Referatu Bezpieczeństwa Wojskowego D.O.K. VIII w Toruniu. 18 marca 1939 roku został mianowany na stopień podpułkownika. Po wybuchu wojny w okresie 1-18 września 1939 roku był szefem artylerii w grupie gen. Tokarzewskiego w składzie Armii Pomorze. 18 września 1939 roku w czasie przeprawy przez Bzurę dostał się do niewoli pod Wyszogrodem. W okresie niewoli niemieckiej przebywał w oflagach w Silberbergu i Murnau. Po wyzwoleniu przez wojska amerykańskie 3 czerwca 1947 roku wrócił do Polski. Żonaty z Danutą Latinek urodzoną 26 sierpnia 1908 roku w Chrzanowie, córką urzędnika ministerialnego, z którą mieszkał w Poznaniu przy ulicy Krasińskiego 1/3. Zmarł 15 grudnia 1964 roku.	Ciążyński, Pułkownik Bolesław Jan (I1692)