pradzieje
Strona genealogiczna | Genealogical site | Sitio web de genealogía | Genealogische Website
Notatki
Wyniki 201 do 250 z 267
| # | Notatki | Link do |
|---|---|---|
| 201 | Świadkowie na ślubie Jana Kosiorowskiego i Victorii Kozłowiczownej: Josephus Damaszewski - consul [burmistrz (w prawie magdeburskim), rajca] Josephus Poturalski - advocatus [adwokat, prawnik, wójt miejski]. | Kosiorowski, Joannes (I1398)
|
| 202 | Świadkowie na ślubie Jana Kosiorowskiego i Victorii Kozłowiczownej: Josephus Damaszewski - consul [burmistrz (w prawie magdeburskim), rajca] Josephus Poturalski - advocatus [adwokat, prawnik, wójt miejski]. | Kozłowiczowna, Victoria (I1399)
|
| 203 | Święcenia kapłańskie - 09.02.1896 Parafie: Czarnków (20.02.1896 - 1897) - wikariusz Trzciel (1897 - 22.09.1897) - wikariusz Stare Bojanowo parafia pw. św. Bartłomieja (23.09.1897 - 31.12.1901) - administrator Międzychód (01.01.1902 - 16.11.1903) - administrator Międzychód (17.11.1903 - 09.10.1912) - proboszcz Babimost (10.10.1912 - ) - proboszcz [inf. WTG Gniazdo] | Meissner, Ksiądz Karol (I1209)
|
| 204 | Tadeusz Manowski urodził się 26.08.1886 r. w Zielińcu (powiat wrzesiński) jako syn zarządcy majątków Stanisława (1854-1894) i Anny (1866-1899) z domu Fromm. Rodzice wzięli ślub w Gozdowie w 1884 r. Rodzina w 1888 r. przeprowadziła się do Poznania. W 1908 r. rozpoczął studia we Wrocławiu. Absolwent Wydziału Lekarskiego na uniwersytecie w Lipsku w 1913 r. Od 1917 r. służył jako lekarz wojskowy w armii niemieckiej, a od 1919 r. służył w Wojsku Polskim w Poznaniu, w III Batalionie 12. Pułku Strzelców Wlkp. i II Batalionie Pułku Garnizonowego. Posiadał stopień kapitana rezerwy od dnia 6.11.1919 r. 1.03.1920 r. przeniósł się do Strzałkowa, gdzie został głównym lekarzem w jenieckim obozie w Łężcu. Następnie służył jako lekarz pułkowy w 363 Pułku Piechoty oraz naczelny lekarz szpitala polowego w Pleszewie. Był lekarzem Powiatowej Komendy Uzupełnień w Inowrocławiu oraz w Batalionie Celnym IV Armii. Będąc przydzielony do Dowództwa Okręgu Generalnego (później Dowództwa Okręgu Korpusu numer VII) w Poznaniu, należał do kadry zapasowej 7 Szpitala Okręgowego. Po przejściu do rezerwy kadrowej pracował jako lekarz w Czerniejewie i Gnieźnie.Ożenił się z Marią Wenk (ur. 1891) z Wrocławia. Podczas wojny obronnej w 1939 r. trafił do niewoli radzieckiej. Według stanu na 17.11.1939 r. przebywał w obozie jenieckim w Kozielsku. W kieszonkowym kalendarzyku, znalezionym w Lesie Katyńskim ze szczątkami podporucznika Józefa Rzepki, jego nazwisko zostało umieszczone w spisie nazwisk na stronie od niedzieli 14.01.1940 r. Ponadto jego nazwisko pojawiło się w niedatowanym spisie nazwisk w notatniku znalezionym przy szczątkach majora Łukasza Zwierkowskiego oraz w oświadczeniu grupy jeńców wojennych obozu kozielskiego z 17.11.1939 r. o braku rządowych pieniędzy, znalezionym ze szczątkami porucznika Konstantego Zachert-Olszyca. Według listy z 9 kwietnia 1940 r. o numerze 025/1 został przekazany między 11 a 12 kwietnia 1940 r. do dyspozycji naczelnika NKWD na obwód smoleński. Zamordowany między 13 a 14 kwietnia 1940 r. i pochowany w Lesie Katyńskim. Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5.10.2007 r. został awansowany pośmiertnie na stopień majora. Źródło: "Księga łez" Jacek Mirecki, Michał Pawełczyk, Września 2022. | Manowski, Kapitan Tadeusz (I1721)
|
| 205 | Topograf, pracownik Argentyńskiego Instytutu Antarktycznego. Zginął na Antarktydzie 26 lutego 1958 roku w Zatoce Margarity w katastrofie śmigłowca 2 HT-1 podczas przelotu z wyspy Henkes (w pobliżu Adelaide Island) do bazy San Martin. W 1960 r. została opublikowana praca, której był współautorem: Dalinger, Rene E, and Otto Freytag.: "Observaciones sobre el Skua Polar del Sur en Bahia Margarita", 1960, 19p., illus., maps, tables. (Contribucion del Instytuto Antartico Argentino No. 51) [English summary, p. 3] https://cancilleria.gob.ar/es/iniciativas/dna/antartida-argentina/bases/san-martin | Freytag, Otto Alberto (I1277)
|
| 206 | Urodził się w 1887 r. w rodzinie rolniczej w Opatówku jako syn Piotra Mieszkał na wrzesińskim Zawodziu. Pracował jako koniuszy w majątku wrzesińskim Mycielskich na Opieszynie. Był żonaty z Marianną Jankowiak. Miał z nią córkę Felicję. Zaciągnięty do Armii Cesarskiej walczył podczas I wojny światowej. Wstąpił ochotniczo do powstańczego Batalionu Wrzesińskiego. Podczas przewożenia dostaw wojskowych miał miejsce wypadek drogowy. Będąc woźnicą stracił w nim życie w dniu 31.12.1918 r. Ponieważ miało to miejsce w czasie alarmu, uznano to za śmierć w akcji bojowej. Został z honorami pochowany 5.01.1919 r. na wrzesińskim cmentarzu farnym podczas wspólnego pogrzebu z Wincentym Dondajewskim. [Ziemia Nekielska w Powstaniu Wielkopolskim 1918/1919, Michał Pawełczyk, 2015] | Kostrzewski, Szczepan (I1124)
|
| 207 | Urodzony - 30.07.1855, Orłowo Święcenia kapłańskie - 25.07.1891, Gniezno Zmarły - 25.04.1918 Leszno (01.08.1891 - 31.09.1892) - wikariusz Lubin (09.03.1892 - 07.11.1895) - wikariusz Zbąszyń (08.11.1895 - 25.10.1896) - wikariusz Kotłowo (26.10.1896 - 31.03.1898) - wikariusz Wysocko (01.04.1898 - ) - administrator do listopada 1900 Długa Goślina ( - ) - administrator od grudnia 1900 do grudnia 1904 Kowalew (01.01.1905 - ) - administrator do śmierci Tursko (01.03.1914 - ) - wikariusz substytut ks. Bembenka [inf. WTG Gniazdo], inf.własne. | Lorenz, Ksiądz Roman (I1171)
|
| 208 | W akcie małżeństwa córki Martina (Clary Mentzel) z dnia 17 lipca 1887 roku widnieje informacja o ojcu: Verschollen ( zaginiony). | Mentzel, Martin (I6)
|
| 209 | W 1878, 1882 i 1887 r. Matthias Mentzel występuje w dokumentach jako świadek na ślubie. Adres zamieszkania Matthiasa Mentzel: Schwetzkau, Nr 212. | Mentzel, Matthias (I129)
|
| 210 | W akcie małżeństwa Anny Mentzel, córki mistrza tkackiego Jakuba Mentzel, podano jej adres zamieszkania: Schwetzkau 36. | Mentzel, Anna (I1426)
|
| 211 | W akcie małżeństwa z USC Nekla podano nazwisko matki: Apollonia Wojtkowiak z domu Łukowska. | Wojtkowiak, Katarzyna (I991)
|
| 212 | W akcie ślubu Augustyna Schlabs i Teresy Hubner z 1811 roku jako świadkowie występują: Anton Meisner i Georg Mentzel. Anton Meisner jest tam określony jako burmistrz miasta Święciechowy. Na dokumencie chrztu Heleny Clary Mentzel z 1790 r. Maria Elżbieta Meisner jest wymieniona jako żona Antoniego Meisnera. Również w akcie chrztu Augusta Schlapsa z 1784 r. małżonkowie Antonii Maysner i Maria Elisabetha widnieją jako chrzestni dziecka. | Meisner, Anton (I483)
|
| 213 | W akcie urodzenia wystawionym przez USC Mielżyn (Standesbeamte Mieltschin) podano miejsce urodzenia Grzybowo-Rabierzyce. Jest to prawdopodobnie nieistniejąca obecnie wieś pomiędzy miejscowościami Klepacz i Chrzanowice. Dokument ten zawiera błędny zapis nazwiska matki Antona - Agnes Tylski geboren Palczynska (zamiast Gałczyńska). | Tylski, Anton (I417)
|
| 214 | W akcie urodzenia zapisano nazwisko Menzel. Żołnierz 5 Pułku Piechoty Legionów, poległ w czasie wojny obronnej 1939 roku w Tarnawatce (woj. Lubelskie, pow. tomaszowski). | Mencel, Piotr (I83)
|
| 215 | W akcie zgonu parafii Września wpisana jako Wanda Kunegunda Jadwiga. | Frayer, Wanda Weronika Kunegunda (I1898)
|
| 216 | W akcie zgonu podano zawód Carla Heinricha: Stadtwachtmeister (Wachmistrz miejski). | Petzhold (Pecold), Carl Heinrich (I26)
|
| 217 | W Archiwum Państwowym w Lesznie znajduje się dokumentacja aktowa "Webermeister Mentzel Sylvester - Reisen [Rydzyna]" datowana na 1884 rok. https://szukajwarchiwach.pl/34/83/0/-/2227 *Webermeister - Mistrz tkacki | Mentzel, Silvester (I740)
|
| 218 | W czasie Powstania Wielkopolskiego Ksiądz Kokociński był członkiem Rady Ludowej i inicjatorem ruchu wyzwoleńczego w powiecie rawickim. Za działalność duchowną i narodową otrzymał w 1927 roku beneficjum w Kębłowie. | Kokociński, Ksiądz Hilary (I918)
|
| 219 | W czasie powstania wielkopolskiego w 1918 r. zastępował polskiego proboszcza w Nowym Kramsku, którego poszukiwała niemiecka policja. Kiedy wybuchła II wojna światowa, mimo zakazu okupanta, słuchał spowiedzi po polsku. Pod osłoną nocy spowiadał Polaków z całej okolicy, m.in. z Kopanicy, Nowego Tomyśla i Zbąszynia. Na zarzuty łamania prawa, stawiane przez Gestapo, odpowiadał: "Każdy człowiek, który przychodzi do mnie po pociechę religijną, jest moim parafianinem; pociechy tej odmówić mu nie mogę i nie chcę. Będę dalej słuchać spowiedzi po polsku" . Pewnego razu polskie dziecko spowiadało się w języku niemieckim. Ksiądz Prałat powiedział: "Drogie dziecko, grzeszyłoś po polsku, to i spowiadaj się teraz po polsku, ja ci pozwalam". Gestapo przeznaczyło ks. Prałata do obozu koncentracyjnego. Wyroku jednak nie wykonano z powodu wielkiego przywiązania i autorytetu, jakim ks. Meissner cieszył się u ogółu ludności. [Wspomnienie o śp. ks. prałacie Karolu Meissnerze (1871-1949), Ks. Robert Kufel, 2000r.] | Meissner, Ksiądz Karol (I1209)
|
| 220 | W księdze Liber Baptizatorum parafii Święciechowa zapisano imiona Maria Theodora, w księdze Liber Mortuorum imię Dorothea. (Imię Theo-dora pochodzi z języka greckiego i jest tożsame z imieniem Doro-thea) | Riedel, Maria Theodora (Dorothea) (I122)
|
| 221 | W Księdze Zmarłych parafii Święciechowa, opisującej zgon córki Heleny w 1902 roku, znajdujemy adnotację o zawodzie Józefa Mentzel - Kupiec [Mercator]. | Mentzel, Józef (I729)
|
| 222 | W księgach parafialnych parafii Święciechowa nie został zarejestrowany zgon Antona Prause. | Prause, Antonius (I1136)
|
| 223 | W roku 1887 w Lesznie wystawiono reces uwłaszczeniowy nieruchomości mieszkalnej dla Leona Zaydlera. | Zaydler, Johann Leo (I1781)
|
| 224 | Wanda Reichstein z Szymańskich: https://muzeum.gostyn.pl/wp-content/Historia_Powiatu_Gostynskiego/Tropami%20rodzinnymi%20Wandy.pdf?fbclid=IwY2xjawPDCC9leHRuA2FlbQIxMABzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEemUmUBBgay6GtqK_-XNRPCF_gtxCgQcgjC4QweuUcXA7pHLctggZ9_xg0v40_aem_nr_ZEeo1Wmfxl1_QdE-Beg | Szymańska, Wanda Carolina (I1668)
|
| 225 | Wandalin Puciata - adwokat. | Puciata, Wandalin (I1857)
|
| 226 | Według aktu małżeństwa Katarzyna urodziła się w 1802 roku, według aktu zgonu w 1792. | Kostrzewa, Catharina (I718)
|
| 227 | Wg aktu małżeństwa, Stephanus Urbaniak urodził się w 1836 roku, akt zgonu podaje prawdopodobnie przybliżony wiek 75 lat, co wyznaczało by datę urodzin na 1834 rok. | Urbaniak, Stephanus (I660)
|
| 228 | Wg aktu zgonu, Emma Mrozek urodziła się w Świbie, pow.Kępno. | Mrozek, Emma (I757)
|
| 229 | Wiesław Żakowski, powstaniec warszawski, pseudonim "Kalina", członek V Obwodu Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej (Mokotów) - oddziału osłony Komendy Obwodu OS-V - "Szare Szeregi", pluton harcerski do 13.08.1944 roku. Zdemobilizowany, wyszedł z miasta z ludnością cywilną. Przed powstaniem zamieszkały w Warszawa przy ul. Wiśniowej 48, prawdopodobnie w domu dziadka, Wiesława Żakowskiego, zmarłego w Warszawie w 1943 roku. | Żakowski, Wiesław (I1776)
|
| 230 | Więzień niemieckiego obozu koncentracyjnego Ravensbrück (Concentration camp) Nr 4694. | Tylska, Stefania (I254)
|
| 231 | Więzień niemieckiego obozu koncentracyjnego Ravensbrück (Concentration camp) Nr 4696. | Tylska, Prakseda (I256)
|
| 232 | Władysław Kokociński był nauczycielem w Zielonej Wsi, pow.rawicki, woj.wielkopolskie. | Kokociński, Władysław (I917)
|
| 233 | Właściciel miejscowości Łubno gm. Daszyna w 1917 roku, urodzony w 1875 roku, syn Władysława Antoniego Żakowskiego herbu Jastrzębiec i Adeli Herdes. 15 maja 1900 roku wziął ślub w Kościeszkach z Kazimierą Reichstein, córką Juliana Reichsteina i Wandy Szymańskiej. Wiesław Żakowski i Kazimiera z Reichsteinów początkowo mieszkali we dworze w Mirosławicach, tam urodziły im się dzieci: Roman Władysław Jan (1901-1952) i Stanisław (1903), zaś po śmierci ojca Wiesława Żakowskiego, przeprowadzili się do Łubna w gminie Daszyna w powiecie łęczyckim. W 1929 roku Wiesław Żakowski był fundatorem sprzętu wojskowego dla Konnego Przysposobienia Wojskowego przy 37 Pułku Piechoty Ziemi Łęczyckiej im. księcia Józefa Poniatowskiego. Dostarczył również koni dla tworzonej formacji. W 1930 roku majątek Żakowskiego liczył 577 hektary. Wiesław Żakowski zmarł 18 grudnia 1943 roku w Warszawie. | Żakowski, Wiesław Ryszard (I1763)
|
| 234 | Właściciel Zakładów Przemysłowych Stanisław Zagrodzki i Antoni Malatyński w Charsznicy powstałych w latach 1908-1911, fundator szkoły w Charsznicy. | Malatyński, Antoni (I2186)
|
| 235 | Właściciel ziemski - maj. Grabów w pow. kowelskim. Podporucznik rezerwy, jeniec Starobielska, lista wywozowa L.S. 2368; CAW, Ap 2389, zamordowany w Charkowie w 1940 roku. | Noskowski, Stefan Bronisław (I1847)
|
| 236 | Wspomnienia Bolesława Ciążyńskiego o ojcu, Józefie Macieju Ciążyńskim: Zródło: Kronika Gostyńska, wydanie z dn. 1.10.1931 r., str. 98, 99, 100: "Ojciec mój, Józef Ciążyński, urodził się w Gostyniu 14 marca 1827. Do wojska pruskiego wstąpił jako 19 letni młodzieniec i to do 7 p. grenadjerów, stacjonowanego wówczas w Rawiczu, t.j. r. 1846. W 1848, z powodu powstania, został wraz z innymi, już jako podoficer, odkomenderowany do Śremu. Pewnej nocy - stojąc na straży przy moście na Warcie - wraz z 12 ludźmi w pełnym rynsztunku z bronią i zapasem amunicji opuścił posterunek i udał się z tymi ludźmi do obozu powstańców pod Książem. Tam wyznaczono mu placówkę na cmentarzu. Na zajmowanem stanowisku trzymali się tak długo, jak im przyniesiona ze sobą amunicja starczyła. Nosił mundur podoficera pruskiego przez cały czas kampanji. Po rozbiciu powstańców przyszedł mój ojciec do Gostynia, do domu swych rodziców. Tutaj doniesiono mu, że poszukują go władze jako dezertera z wojska pruskiego. Obecność jego w domu rodziców zauważył mieszkający obok szewc Knispel, Niemiec, zacięty polakożerca, i doniósł to natychmiast władzy. Pokryjomu, przez łąki koło kościoła, uciekł mój ojciec do swego wujka Sylwestra Ganowicza, mieszkającego na targowisku. Władze pruskie szukały ojca, i w domu mych dziadków powyrywano wszystkie podłogi przy tem poszukiwaniu. Tymczasem ojciec mój ukrywał się w Bogusławkach i w okolicy, bo chciał się znów przyłączyć do powstańców. Niestety został schwytany w Głogówku, gdzie ukrył się pod żłobem w owczarni, i to przez żołnierzy 7 p. grenadjerów, i osadzony w więzieniu w Gostyniu. Pewnego dnia wywleczono go stamtąd razem z dwoma braćmi Kolińskimi, Józefem i Ignacym, stolarzami, i Kozłowskim, gospodarzem z Małachowa, okuto ich na rynku w kajdany i pieszo odtransportowano do Poznania. W Śremie, na moście, ludność niemiecka i żydowska na aresztantów tych, skutych w kajdany, pluła i rzucała im piasek w oczy. Osadzono ich w końcu w fortecy poznańskiej *), a sąd wojenny skazał ojca mego, jako głównego winowajcę, na śmierć. Zanim jednakowoż egzekucję wykonano, zamieniono ojcu memu karę śmierci na 4 lata fortecy. Karę tę odsiadywał przez 2 1/4 roku w lochach fortecy w Kistrzynie, gdzie z powodu wilgoci nabawił się choroby, rok w więzieniu fortecznem w Głogowie, a ostatnie trzy kwartały w fortecy poznańskiej. Po odsiedzeniu tych czterech lat fortecy zaciągnięto go z powrotem do wojska, celem odsłużenia jednego jeszcze roku i to do tego samego pułku, z którego swego czasu dezerterował. Po odsłużeniu wojskowości wrócił do Gostynia i tu bez przerwy przebywał. Umarł 13 kwietnia 1882 i został pochowany na cmentarzu przy kościele farnym". *) Ciążyński figuruje w spisach więźniów we Winiarach. Podana przez syna data urodzenia Jana Macieja Ciążyńskiego jest niezgodna z metryką chrztu/urodzenia, zgadza się data zgonu. | Ciążyński, Josephus Mathias (I1627)
|
| 237 | Współwłaściciel majątku Wychny w 1939 roku w powiecie kutnowskim w gminie Krośniewice. W 1945 roku majątek rozparcelowano, dwór za przyzwoleniem władz został rozebrany w celu uzyskania materiałów budowlanych. Informacje o osobie i związkach na podstawie: https://www.sejm-wielki.pl/b/sw.269015 | Żakowski, Stanisław (I1765)
|
| 238 | Wysiedlona z tzw. Kraju Warty w latach 1939-1945; Dane w aktach centrali przesiedleńczej w Poznaniu, oddział w Łodzi. Źródło: Archiwum Państwowe w Łodzi, 63/3 | Poprawa, Józefa (I1709)
|
| 239 | Wysiedlony z tzw. Kraju Warty w latach 1939-1945; Dane w aktach centrali przesiedleńczej w Poznaniu, oddział w Łodzi. Źródło: Archiwum Państwowe w Łodzi, 63/3 | Poprawa, Jan (I1708)
|
| 240 | Występuje niezgodność imion. Marianna Kurzawa jest wymieniona w akcie ślubu z Wawrzynem Wróblem. Z dokumentu wynika że w dniu ślubu miała 30 lat a jej rodzice to Paulus( Paweł) Kurzawa i Marianna z domu Graf, oboje pochodzący z Kierzna. Duplikat ślubów, chrztów i pogrzebów parafii Myjomice z 1821 roku wymienia pod pozycją nr 4: Kurzawionka Agneszka, urodzona w Kierznie dnia 18 stycznia 1821 roku o godzinie 11 w nocy. Ojciec: Paweł Kurzawa, matka: Maryanna Grafionka, zawód ojca: rolnik okupny. Chrzestni: Jan Graf i Rozalia ... z domu Grafka. (Archiwum Państwowe w Poznaniu, sygn. 53/3410/0/6/4). Z innego dokumentu wynika, że Marianna, córka Pawła i Marianny Kurzawa z domu Graf, urodziła się w roku 1835 i zmarła w wieku 3 tygodni. | Kurzawa, Marianna (I358)
|
| 241 | Zapis w Księdze Zmarłych zawiera fonetyczny zapis nazwiska Brigitty Jaur i wiek nieodpowiadający metryce urodzenia, wykonana jednak kwerenda oraz wskazane dane personalne męża potwierdzają tożsamość Brigitty Jaur. | Jaur, Brigitta (I9)
|
| 242 | Zawód Andrzeja Hübnera - płóciennik. | Hübner, Andreae (I1543)
|
| 243 | Zawód Filipa Żądłowskiego podawany w aktach urzędu stanu cywilnego - Lehrer [nauczyciel]. Wg informacji gazety "Thorner Presse" z dnia 27 listopada 1884 roku, nauczyciel Zondlowski został skierowany do pracy do szkoły Gatzki (Gacki). | Żądłowski, Philipp (I1145)
|
| 244 | Zawód Franciszka Ksawerego - Lehrer (nauczyciel). | Meissner, Franciscus Xavierus (I1216)
|
| 245 | Zawód Jana Augusta - nauczyciel (Lehrer). | Lorenz, Johann August (I1498)
|
| 246 | Zawód Jana Kosiorowskiego: szewc. | Kosiorowski, Joannes (I1398)
|
| 247 | Zawód Jana Zeidlera: płóciennik. | Zeidler, Joannis (I1699)
|
| 248 | Zawód Janiny Zaydler: nauczycielka. | Zaydler, Janina Bronisława (I1819)
|
| 249 | Zawód Józefa Goldmanna: murarz. | Goldmann, Joseph (I1922)
|
| 250 | Zawód Mariana Wiśniewskiego: Farmaceuta | Wiśniewski, Marian Wacław (I1826)
|